On A Journey

Sulat

Tuesday, July 7, 2009

Last na. 



J,

Sa sulat na to, gusto kong malaman mo na pinatawad na kita. Ganun yata talaga pag nagmamahal. Pero naiintindihan ko din na baka ayaw mo na rin. Ewan ko. Hindi ko kasi alam kung anong gusto mo. Aalis ka na sa i.ph na garage mo. Nalulungkot ako oo, pero masaya rin ako kasi nagiging ok ka na araw araw. HIndi ko alam kung mababasa mo to. Panahon at Diyos na lang ang makakapagsabi. Mahal na mahal kita. At hindi pa rin yun nagbabago. Umalis ka man at hindi na bumalik. Yung nararamdaman ko. ganun pa rin. Kaya nga ni hindi ko makuhang tumingin sa iba eh. kasi umaasa pa rin ako na babalik ka isang araw at magsisimula tayo ulit ng panibagong chapter ng buhay natin.

Nasaktan lang ako. Pero wala ka bang ginawa na hindi ko pinatawad? Meron ka bang pagkakamali na hindi natin ginawan ng paraan? You gave up so easily. kaya nalulungkot ako… sana maging ok ka. May God be with you, keep you and give you peace. Mahal na mahal kita. Wag mong kakalimutan yan…. Magmamahal lang ako ulit kapag kinasal ka na. That’s the only time na pakakawalan na kita ng tuluyan. Ingatan mo ang sarli mo… Godbless.

M

Posted by marya at 8:50 am | permalink

Add a comment